Cyjanotypia


Cyjanotypia – Sztuka Malowania Światłem i Żelazem

Cyjanotypia jest jedną z najstarszych fotograficznych technik, odkrytą w 1842 roku przez sir Johna Herschela. Proces opiera się na światłoczułości soli żelaza i umożliwia otrzymanie charakterystycznych odbitek w odcieniach błękitu (tzw. Prussian Blue).

Proces Tworzenia Cyjanotypii

Przygotowanie emulsji – cytrynian żelaza zmieszany z żelazicyjankiem potasu tworzy światłoczułą emulsję, którą rozprowadza się na papierze akwarelowym lub innej powierzchni.

Nanoszenie obrazu – negatyw kładzie się bezpośrednio na papier nasączony emulsją i eksponuje na światło UV (np. na światło słoneczne).

Wywołanie – po odpowiednim czasie naświetlania papier płucze się w wodzie, w efekcie czego utrwala się obraz i pojawia się głęboki niebieski ton.

Cyjanotypia pozwala na uzyskiwanie obrazów o niezwykle malarskim charakterze, z miękkimi przejściami tonalnymi i charakterystycznym, organicznym wyglądem. Technika ta doskonale współgra z analogową fotografią średnioformatową, tworząc niepowtarzalne odbitki o charakterze historycznym.

Zapraszam do odkrywania tej unikalnej estetyki i magii analogowej fotografii w połączeniu z cyjanotypią!